Sprüchli 7 - Hüt chunnt de Samichlaus

Hüt chunnt de Samichlaus zu mir,
cho luege, wies au goht.
Er tuet sis grosse Buech gwüss uf,
und git mir mänge Root.

Ich lose zue und nicken au,
möchte folge alli Tag,
doch öppe fallts mer grüsli schwär,
ich stoh wie a me Haag.

De Samichlaus, er nickt jetzt au,
sis Gsicht, es strahlet fescht:
ich weiss, du gisch der ordli Müeh,
du wottsch jo gwüss nu’s Bescht.

Ich muess hüt gwüss nüd läär usgoh,
de Sack isch ja voll Waar,
so läär die Nuss’ und Birren uus;
möchte ässe gärn ä paar.